Με έναν λόγο που θύμιζε τις παλιές σταθερές της πολιτικής ζωής, ο Κώστας Καραμανλής επέστρεψε δυναμικά στο προσκήνιο, ασκώντας δριμεία κριτική στην κυβέρνηση και χτυπώντας καμπανάκι για την πορεία των θεσμών. Μιλώντας στην επετειακή εκδήλωση της εφημερίδας «Δημοκρατία», ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε το ζήτημα εκεί όπου κατ’ εκείνον πονά περισσότερο: στην εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα και στη λειτουργία του Κοινοβουλίου.
Με γλώσσα ευθεία, χωρίς εξωραϊσμούς, υπενθύμισε ότι η Δημοκρατία δεν στέκει μόνη της∙ χρειάζεται σοβαρότητα, μέτρο, υπευθυνότητα. Και υπογράμμισε πως όλα αυτά σήμερα δοκιμάζονται. «Θεμέλιο της Δημοκρατίας είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών», τόνισε, αφήνοντας να αιωρείται η σαφής αιχμή ότι αυτό το θεμέλιο τρίζει.
Ο Καραμανλής μίλησε για διολίσθηση των θεσμών, για Κοινοβούλιο που αντιμετωπίζεται ως απλός μηχανισμός επικύρωσης, για Δικαιοσύνη που δέχεται σκιές αμφισβήτησης, για δημόσιο λόγο που χάνει το βάρος του μέσα σε θόρυβο συνθημάτων και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Ήταν μια κριτική όχι απλώς αιχμηρή, αλλά βαθιά, σχεδόν πένθιμη, για τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα.
Στο ζήτημα των υποκλοπών στάθηκε με εντυπωσιακή ευθύτητα: η δικαστική διερεύνηση, είπε, δεν έδωσε ουσιαστικές απαντήσεις. Κι αυτή η εκκρεμότητα, αυτή η σκιά, τραυματίζει την αξιοπιστία των θεσμών – ακόμη κι αν το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να κλείσει το θέμα.
Παράλληλα, μίλησε για την υποβάθμιση του δημόσιου λόγου, για την απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική, για την παραμόρφωση της ενημέρωσης μέσα σε ένα περιβάλλον συμφερόντων, παραπληροφόρησης και τεχνολογικών εργαλείων που απειλούν να θάψουν την ουσία κάτω από όγκους θορύβου.
Ο πρώην πρωθυπουργός επεκτάθηκε και στο ευρωπαϊκό σκηνικό: μια ήπειρος που οικοδομήθηκε πάνω στην κοινωνική κινητικότητα και την ευημερία, είπε, βλέπει σήμερα τις σταθερές της να διαλύονται. Η μεσαία τάξη συρρικνώνεται, οι ανισότητες μεγαλώνουν, οι κοινωνίες εγκλωβίζονται σε σκιά αμφισβήτησης και δυσπιστίας απέναντι σε θεσμούς και πολιτικούς.
Στο τέλος, τίμησε τόσο τη «Δημοκρατία» όσο και την «Εστία» για την πολυετή παρουσία τους, τονίζοντας ότι ο Τύπος οφείλει να στέκεται όρθιος, να ελέγχει την εξουσία και να δίνει φως – ποτέ να λειτουργεί ως προέκτασή της.
Η παρέμβαση Καραμανλή δεν ήταν μια απλή εορταστική ομιλία. Ήταν ένα κάλεσμα επιστροφής στην ουσία: στους θεσμούς, στο κύρος της Βουλής, στο καθήκον απέναντι στη Δημοκρατία. Και ήταν ταυτόχρονα μια ευθεία προειδοποίηση προς το Μαξίμου: η ανοχή της κοινωνίας δεν είναι ανεξάντλητη, και οι μικρές παρεκκλίσεις, όταν συσσωρεύονται, γίνονται ρήγματα.