Η Ελλάδα ζει εδώ και χρόνια με μια πληγή ανοιχτή. Μια πληγή που δεν κλείνει γιατί τη συντηρούν όσοι έμαθαν να ζουν από αυτήν. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ένα απλό οικονομικό έγκλημα. Είναι ο καθρέφτης μιας χώρας που έμαθε να συμβιβάζεται με τη διαφθορά – και πληρώνει τώρα το τίμημα.
Στους δρόμους, οι αγρότες στήνουν μπλόκα. Η οργή ξεχειλίζει. Οι περισσότεροι ζητούν το αυτονόητο: να αποδοθούν ευθύνες, να επιστραφούν τα χρήματα, να πληρωθούν αποζημιώσεις και επιδοτήσεις που χάθηκαν. Όμως η αλήθεια είναι πιο σκληρή από τα συνθήματα.
Γιατί, όσο κι αν πονά, η πραγματικότητα είναι αυτή:
δίπλα στους έντιμους αγρότες, λειτούργησε για χρόνια ένα καλά οργανωμένο σύστημα απάτης, με πολιτική κάλυψη, με διοικητική ανοχή και με οικονομικό όφελος για λίγους.
Η εξεταστική και οι σκιές πολιτικής ευθύνης
Η εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ φέρνει στο φως στοιχεία που δεν αφήνουν περιθώρια αυταπατών.
Καταγγελίες για εμπλοκή προσώπων που είχαν κυβερνητική ισχύ, για μηχανισμούς που δούλευαν σαν ρολόι, για επιδοτήσεις που μοιράζονταν όχι με βάση την παραγωγή, αλλά τις γνωριμίες.
Η κοινωνία βλέπει πια καθαρά:
αν δεν υπήρχε πολιτική κάλυψη, αυτό το σύστημα δεν θα είχε σταθεί ούτε έξι μήνες.
Η Κρήτη, οι ψήφοι και τα «θαύματα» των επιδοτήσεων
Οι αποκαλύψεις για συγκεκριμένες περιοχές, όπως η Κρήτη, σηκώνουν πολιτική θύελλα. Εκεί όπου κάποτε η κάλπη έβγαζε πράσινο και τώρα έβγαλε μπλε, η συζήτηση δεν μπορεί να αποφεύγεται:
οι επιδοτήσεις έγιναν εργαλείο πολιτικής επιρροής;
χτίστηκαν πελατειακά δίκτυα πάνω σε ευρωπαϊκό χρήμα;
Τα ερωτήματα είναι πια δημόσια. Και απαιτούν απαντήσεις χωρίς υπεκφυγές.
Ο «πάγος» των αποκαλύψεων και η δυσωδία του χρήματος
Υποθέσεις για εικονικές δηλώσεις, για ύποπτες «τυχερές» δραστηριότητες, για ξέπλυμα χρήματος, δείχνουν ότι δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά.
Μιλάμε για δομημένο κύκλωμα – και αυτό αλλάζει τα πάντα.
Και όταν αποκαλύπτεται ότι δημοσιογράφοι, μέσα ενημέρωσης και ερευνητές δέχονται δεκάδες εξώδικα, αγωγές και μηνύσεις για τις αποκαλύψεις, τότε το μήνυμα είναι σαφές:
η αλήθεια πολεμιέται, γιατί πονά.
Οι έντιμοι αγρότες δεν είναι όλοι – αλλά πληρώνουν όλοι
Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη τραγωδία.
Η πλειοψηφία των αγροτών είναι βιοπαλαιστές. Παλεύουν με τον καιρό, τις ασθένειες, τα χρέη, τις χαμηλές τιμές. Κι όμως, αυτοί είναι που σήμερα στραγγαλίζονται οικονομικά.
Γιατί κάποιοι σιώπησαν όταν έβλεπαν την απάτη.
Κάποιοι προσπάθησαν να μπουν στο «κόλπο».
Και κάποιοι έκαναν ότι δεν έβλεπαν, επειδή «βολεύονταν όλοι».
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ως σύστημα – όχι απλώς ως οργανισμός
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο:
ο ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως λειτούργησε, απέτυχε παταγωδώς.
Δεν αρκούν αλλαγές προσώπων.
Χρειάζεται διάλυση και πλήρης επανίδρυση, με νέα διοίκηση, ψηφιακή διαφάνεια, ανελέητους ελέγχους και πραγματικές ποινές. Όχι χάδι. Όχι κουκούλωμα.
Ο πρωτογενής τομέας καταρρέει – και κανείς δεν έχει σχέδιο
Η Ελλάδα, χώρα που θα έπρεπε να είναι αυτάρκης, εισάγει σχεδόν τα πάντα.
Το ζωικό κεφάλαιο υπάρχει περισσότερο στα χαρτιά παρά στην πραγματικότητα.
Τα ελληνικά προϊόντα συνθλίβονται από τις εισαγωγές.
Και το κράτος μοιάζει ανίκανο ή απρόθυμο να στηρίξει πραγματικά την παραγωγή.
Χωρίς πρωτογενή τομέα, καμία χώρα δεν έχει μέλλον. Μόνο εξάρτηση.
Το τελικό συμπέρασμα
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς οικονομικό.
Είναι βαθιά πολιτικό, ηθικό και κοινωνικό.
Δείχνει πως:
κάποιοι αγωνίζονται
κάποιοι κλέβουν
και κάποιοι καλύπτουν
Έτσι δεν χτίζεται κοινωνία. Έτσι χτίζεται μόνο σήψη.
Και όσο αυτή η σήψη κουκουλώνεται, τόσο η χώρα χάνει πυξίδα, κατεύθυνση και αξιοπρέπεια.
Η γνώση πλέον υπάρχει.
Και όποιος κρατά τη γνώση, κρατά και τη δύναμη.