Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω της επίσημης απάντησης EL E-003706/2025, ξεκαθαρίζει με αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι η Ελλάδα διαθέτει όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την πρόληψη και την αντιμετώπιση ζωονόσων, όπως η ευλογιά των αιγοπροβάτων. Παρ’ όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ενεργοποιήσει κρίσιμες δυνατότητες, αφήνοντας τους κτηνοτρόφους εκτεθειμένους σε απώλειες ζωών και προϊόντων, με σοβαρές οικονομικές συνέπειες για τον αγροτικό τομέα.

Η Ελλάδα δεν έχει ενεργοποιήσει το μέτρο M23 στα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης, ενώ παραμένουν αναξιοποίητες δράσεις για βιοασφάλεια, διαχείριση κινδύνου και αποκατάσταση του αγροτικού δυναμικού. Πρόκειται για εργαλεία που θα μπορούσαν να σώσουν χιλιάδες ζώα και να περιορίσουν τη διασπορά της νόσου, αλλά παραμένουν ανενεργά λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης.
Περιορισμένη χρήση κρατικών ενισχύσεων
Η μοναδική κίνηση της κυβέρνησης αφορά το καθεστώς SA.118530 μέσω ΚΑΚΓ, ένα μέτρο υποτυπώδες και ανεπαρκές για την έκταση του προβλήματος. Η ουσία είναι ότι διαθέσιμα κονδύλια και μηχανισμοί στήριξης αγνοήθηκαν, αφήνοντας τους παραγωγούς χωρίς ουσιαστική προστασία.
Καμία ενεργοποίηση μέτρων έκτακτης στήριξης της αγοράς (ΚΟΑ/CMO)
Παρά την έκταση των ζημιών και τους περιορισμούς στις μετακινήσεις, η ελληνική κυβέρνηση δεν υπέβαλε ούτε μια αίτηση για έκτακτη ευρωπαϊκή παρέμβαση, ενώ η Ε.Ε. προσέφερε όλα τα μέσα και την τεχνική υποστήριξη. Η αδράνεια αυτή αποδεικνύει έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής, αφήνοντας την κτηνοτροφία στο έλεος της νόσου και των οικονομικών συνεπειών.
 

Η απάντηση της Κομισιόν είναι ξεκάθαρη: το πρόβλημα δεν είναι η Ευρώπη, αλλά η αμέλεια της ελληνικής κυβέρνησης. Η μη αξιοποίηση διαθέσιμων εργαλείων και η αδράνεια στην εφαρμογή πολιτικών στήριξης έχουν αφήσει χιλιάδες ζωές ζώων και παραγωγές σε κίνδυνο, με απώλειες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Η ελληνική πολιτική ηγεσία έχει τώρα την ευθύνη να δράσει άμεσα, να εφαρμόσει τα μέτρα που ήδη υπάρχουν και να προστατεύσει τον αγροτικό τομέα, πριν οι συνέπειες γίνουν μη αναστρέψιμες. Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλά ένα ζήτημα τεχνικής διαχείρισης· είναι θέμα πολιτικής ευθύνης και δημόσιας ασφάλειας για τον κλάδο που αποτελεί ζωτικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.